پیشگیری از آزار جنسی (ویژه والدین)

اولین قدم در پیشگیری از آزار جنسی، کسب آگاهی والدین است. والدین نباید به هیچ وجه فکر کنند که پدیده ی آزار جنسی مختص دیگران بوده و فرزند آنها در معرض این خطر نیست.

قدم بعدی، آموزش کودکان است.

والدینی که درباره ی مسائل جنسی با فرزندانشان صحبت نکرده و به آنها آموزش های لازم را نداده اند باید بدانند که فرزندشان را در برابر یک خطر بسیار مهم و جدی واکسینه نکرده اند و هرآن امکان دارد فرزندشان یکی از قربانیان خاموش آزار جنسی شود. یادمان باشد در آموزش کودکان درباره ی آزار صحبت کنیم، اما آنها را نترسانیم و فضایی را فراهم کنیم تا کودک بتواند تجربیاتش را درمیان بگذارد. با فرزندان خود صحبت کنید تا دیوار تابوها شکسته شود. از خودتان شروع کنید، ابتدا شرم به زبان آوردن و گوش فرادادن را در خود بکشید. وقتی از حرف زدن با کودکان صحبت می کنیم این سؤال برای اغلب والدین مطرح می شود که باید چه بگوییم؟! آنچه لازم است در گفتگو با کودکان خود بگویید این است که:

• بدن تو متعلق به توست.
• بعضی از اعضاء بدنت خصوصی هستند و هیچ کس حق لمس آنها را ندارد
• اگر کسی برخلاف رضایت شما به بدنتان دست می زند به او بگویید “نه” و “نه” یعنی “نه”.
• رازهای آزاردهنده ی خود را نگه ندارید
• همیشه می توانی روی من حساب کنی، حرف بزن تا کمکت کنم.

به کودک خود یاد بدهید بدنش فقط متعلق به خودش است و فقط پدر و مادر در هنگام حمام اجازه دارند به بدن او دست بزنند و پزشک و پرستار در هنگام درمان، در حضور والدین، به شرطی که حتماً قبلش از او اجازه بگیرند. به جزء این موارد هیچ کس مجاز به دست زدن به بدن کودک نیست.

اعضاء خصوصی، بخش هایی از بدن هستند که با لباس زیر یعنی زیرپوش و شورت پوشانده می شوند.

باید به کودک یاد داد که نه گفتن حق اوست و نباید از نه گفتن خجالت بکشد یا احساس ناراحتی کند. به کودک آموزش دهید به هرکس بخواهد بدنش را لمس کند نه بگوید حتی اگر آن فرد اصرار یا تهدیدش کرد و یا به او وعده و وعید داد. برای آموزش نه گفتن لازم است فضایی در خانواده فراهم باشد تا کودک بتواند با والدین و اعضاء خانواده مخالفت کند و حق نه گفتن را در فضای امن خانواده تجربه کند.

به کودک خود یاد بدهید درباره ی رازهای دردآلودش صحبت کند. بیان کردن خاطرات تحقیر و یا طرد شدن به کودک کمک می کند سلامت روانی بیشتری داشته باشد. برای این منظور باید اعتماد به نفس کودک را تقویت کرده و فرصت تجربه ی هیجانات منفی را برای او فراهم کنیم. به یاد داشته باشید، مهاجمین با تقویت احساس شرم در کودک و ترساندن او از واکنش احتمالی اطرافیانش، مانع از افشاگری او می شوند. آنها صحبت درباره ی مسائل جنسی را زشت و خجالت آور توصیف کرده و این فکر که نباید درباره ی این مسائل با دیگران صحبت کرد را تقویت می کنند. آنها با تهدید کردن کودک، ترساندن و سرزنش کردنش و انداختن مسئولیت آزار به دوش خودش، او را از افشاء آزاردیدگی باز می دارند. لازم است به کودک اطمینان خاطر بدهید که این احساسات منفی تقصیر او نیست و بیانش هم برایش دردسرساز نخواهد بود. رابطه ی عاطفی خوبی با کودکتان برقرار کنید و از او بخواهید درباره ی سوالاتی که در ذهن دارد صحبت کند. به کودک آموزش بدهید همیشه کسی هست که کمکش کند و اگر غم، نگرانی یا ترسی دارد می تواند با پدر و مادر و یا اولیای مدرسه و یا یک مشاور و روانشناس مطرح و درخواست کمک کند.

و در نهایت تلاش کنید دوستان کودک و خانواده های آنها را بشناسید و از قرار دادن وی در موقعیت های مشکوک از قبیل مهمانی های که شناختی نسبت به شرکت کنندگان آن ندارید، اجتناب کنید.

#دکتر_لیلا_عظیمی

#دکترای_علوم_اعصاب

#روان_درمانگر_پویشی_تجربه_ای

#پیشگیری_از_آزار_جنسی

#آزار_جنسی